Ganges – rzeka, wodę której Indyjski cesarz Akbar określał jako „woda nieśmiertelności”, uważana jest przez wyznawców hinduizmu za rzekę świętą. Dla Hindusa każda kropla wody i każde miejsce nad Gangesem jest więc święte. Wśród nich są takie o szczególnej mocy, do których co roku docierają miliony pielgrzymów.

Hindusi wierzą bowiem, iż Święta Rzeka wyleczy ich z chorób i zmyje z nich grzechy, zarówno popełnione w obecnym, jak i we wcześniejszych wcieleniach. Codziennie kąpią się w rzece obok siebie setki ludzi: z najcięższymi chorobami skóry, otwartymi ranami, trądem. W rzece kąpią się ludzie i zwierzęta, a także wrzucane są do wody szczątki ciał zmarłych. Mało tego, rzeka stanowi jedyne źródło wody pitnej dla ponad 400 mln ludzi. Jednak nigdy nie doszło jeszcze do wybuchu epidemii w okolicach rzeki.

Tajemnica ukryta jest w fantastycznych właściwościach srebra. Otóż nurtem rzeki Ganges płyną ogromne ilości cząsteczek srebra, wypłukiwanego ze skał i ziemi u jej źródeł, gdzie znajdują się największe w Indiach kopalnie tego szlachetnego metalu.

W 1896 roku, brytyjski bakteriolog – Ernst Hankin, opublikował pracę (“L’action bactericide des eaux de la Jumna et du Gange sur le vibrion du cholera”), w której opisywał swoje obserwacje i badania wody z rzeki Ganges. Według Jego badań, woda w tej rzece zabija bakterie Cholery w ciągu 3 godzin, a grzyby i pleśnie jeszcze szybciej.

Indyjski cesarz Akbar mówił o Gangesie –  „woda nieśmiertelności”, Brytyjska Kompania Wschodnio Indyjska na przełomie XVIII-XIX ww. na trzymiesięczne podróże do Anglii zaopatrywali się tylko i wyłącznie w wodę z rzeki Ganges, ponieważ, jak opisywano, pozostawała „słodka i świeża przez cały okres podróży”.