5000 lat temu w dorzeczu Gangesu powstała cywilizacji, która wkrótce miała się stać miejscem narodzin jednego z najważniejszych wyznań. To właśnie pod wpływem Buddyzmu zaczął się tam rozwijać system medycyny Ajurweda. Od tamtego czasu unikalne właściwości srebra w Indiach stały się powszechnie znane.

W systemie medycyny indyjskiej – Ajurwedzie, starożytni lekarze stosowali srebro w formie Bashma (kalcynowanego preparatu), zwanego Rajat Bhasma.[1] Na jego bazie Indusi pozyskiwali tonik i eliksir, który stosowali w leczeniu wielu chorób. Preparat na bazie srebra miał swoje zastosowanie na przykład w wypadku: zaburzeń neurologicznych, zaburzeń układu oddechowego, dystrofii mięśniowej. Pomagał także przy: niepłodności, zaburzeniach układu moczowego i cukrzycy.[2] W rezultacie właściwości srebra w Indiach nadal są powszechne.

Ajurwedyjscy medycy do dziś korzystają z uzdrawiających właściwości srebra, aby podbudować siły organizmu, zwalczyć gorączkę, leczyć choroby układu pokarmowego, a nawet nadmierne krwawienia menstruacyjne. Z jego pomocą oczyszczają i wzmacniają organizm, podnosząc jego odporność. Ponadto uważają, że czyste srebro, położone na skórze, wpływa za pomocą reakcji elektromagnetycznej na jej komórki oraz głębiej położone tkanki.

Do czasu pojawienia się antybiotyków srebro było powszechnie stosowane jako środek przeciwdrobnoustrojowy, o obszernym spektrum działania. Konkludując, srebro ma długą i intrygującą historię jako antybiotyk w ochronie zdrowia, a także jako środek przeciwdrobnoustrojowy w medycynie ludowej.

 

[1] „Bhasma: The ancien Indian nanomedicine” Dilipkumar Pal, Chandan Kumar Sahu, and Arindam Haldar

[2] The Indian Expres: Diet diary: Colloidal silver and its presence in Ayurvedic medicine